To: Writers  association of Vietnam

Att: Mr.huu thinh-chairman     

Dear sir

We hereby take the opportunity to introduce the”association of childrens book writers”as a leading NonGovernmental Organization in cultural and literary field in Iran.

it is our pleasure to introduce Mr. Mostafa Rahmandoost the reputable Iranian children poet, writer and translator as one of the founders of our organization and the Ex member of board of director  in first general assembly to your esteemed association. He is our authorized representative in order to establish longlasting friendly relationship between our two association based on our mutual literary and cultural interests.

Hopefully it will be the begining of fruitful relationship between our two organizations.

Please don’t hesitate to get in touch with me if you need further information and/or our Executive Director Mr. Shahram Eghbalzadeh anytime convenient to you.

Best regards

chairman

M.Hejwani

به نظر مي‌رسد برگزاري جشن سالگرد انجمن و انتشار صدمين شماره نويسك بر دل بسياري از اعضا خوش نشسته كه به طرق مختلف واكنش نشان داده‌اند. ضمن تشكر از همه‌ي اعضا و دست‌اندركاران به مرور بعضي از اين بازتاب‌ها مي‌پردازيم:

نامه‌ي زير از عضوي ناشناس است:

«به نام آن كه آفريد محبت را»

«چراغ انجمن، همواره روشن باد. . .»

بي مقدمه!

بارها، تلفن ها زنگ خورده است!

بارها، كارت‌ها، از دست پستچي‌ها، يا شكاف در كوچه‌ها، به دست ها رسيده است!

بارها، اس.ام.اس‌ها، كه بايد با پاسداشت زبان پارسي گفت، پيامك! در صفحه تلفن‌هاي همراه، نشسته است!

بارها . . .

اين همه زحمت، براي دعوتي، مناسبتي، جشني، مراسمي و پاسداشت عيدي و ايامي متبرك. مذهبي يا از سر سنت! كه از آن جمله، عيد غدير خم و شب يلدا و ده سالگي انجمن! و آن‌وقت مثل هميشه، آغازي با نام خدا و صلواتي و ذكري و خوشامدي و شعري و شاهنامه‌اي و حكايت شيرين فرهنگ‌ها و لهجه‌هايي از سراسر ايران پرمهر!

و سپس، پذيرايي و ميز با بركت شامي در خور اين مناسبت‌هاي به يادگار مانده!‌ و صد البته، زحمت بي دريغ گروهي انسان، از جنس ناب مهرباني! و خلاصه، تشكر و سپاس و به-به و خاطره‌اي ماندني از نشستي بي تكلف و شاد و خداحافظي!

با احترام و تمجيد بدرقه مي‌شوي. به سركوچه پروانه نرسيده، حس مي‌كني دردي گرفته‌اي! توجه مي‌كني! خودش است! وجدان درد!

نشسته‌اي و خورده‌اي و پذيرايي شده‌اي و با خاطره‌اي خوش در حال برگشتي! نه، نمي‌تواني بي اعتنا باشي!

تا به خانه مي رسي، كاغذي و قلمي بر مي‌داري و مي‌نويسي. با هر احساسي كه داري! با هرزبان، با هر كلمه و با هر جمله‌اي! تا مي رسي به:

«دست مريزاد به اين همه توجه! آفرين بر اين همه معرفت!»

و بالاخره اين‌كه:

لطفا كمتر شرمنده كنيد! زحمت مراسم‌ها را تقسيم كنيد! هر بار، يك فراخوان كوچك بدهيد تا اعضا و يا حتي ميهماناني كه تمايل و فرصت همكاري و همياري در انجام امور دارند، سهيم زحمات و خستگي‌هايتان شوند!

و در پايان، آقاي حجواني، آقاي اقبال‌زاده، آقاي حسن‌زاده، آقاي هجري، آقاي نعيمي، آقاي . . . خانم . . . براي برگزاري خوب و شاد مراسم عيد غدير و شب يلدا و ده سالگي انجمن، خسته نباشيد!

يك خسته نباشيد ويژه و سفارشي و دو قبضه هم براي سركار خانم اقبال‌زاده كه كاري كرده بودند كارستان! چنان كه باعث شدند دوستان گرانقدر، انگشت‌هايشان را هم نوش جان كنند!

البته بنده‌ي حقير، انگشت‌هايم را براي نگارش اين متن و ابراز تشكري ناقابل، حفظ نمودم!

همواره سلامت و برقرار باشيد

با ارادت

عضو قديمي انجمن نويسندگان كودك و نوجوان

درضمن آدرس و نام فرستنده، يعني اينجانب غير واقعي است چون هدفم فقط تشكري بود خالصانه!

اين نامه‌ي كوتاه هم ما را دلگرم‌تر كرد:

همكار محترم جناب آقاي اقبال زاده

برايم جالب بود و هست كه روح و دنياي كودك را در نويسك حس كردم. برايم جالب بود از فعاليت‌هاي انجمن به قلم شما مطلع شدم. برايم جالب بود كه برخي از اعضا روابط دوستانه‌اشان در حد سفر رفتن است. برايم نكاتي كه جناب رضي هيرمندي و خانم منجزي مطرح كرده‌اند مهم بود. برايم بوي اميد در نويسك اميدوار كننده شد. برايم كل اطلاعاتي كه در مورد انجمن گرفتم مفيد بود. به شما براي حركت‌هاي زندگي بخش در انجمن تبريك مي گويم.

با تواضع- جمالي- 12 بهمن 87

 از جناب آقاي جابر تواضعي كه يادداشت زير را براي درج در خبرنامه نوشته اند، سپاسگزاريم.

1- همين كه خبرنامه فسقلي انجمن براي خودش اسم و رسم پيدا كرده و سر و شكلي به هم زده، آدم مشتاق مي شود به نوشتن. نوشتني كه آن موقع انگيزه‌اش نبود. حالا كه مي‌شود اين موجود را به يك اسم- ولو عجيب و غريب- صدا زد، انگيزه نوشتن اين چند خط خودماني هم بيشتر مي‌شود. گفتم اسم عجيب و غريب و يادم آمد كه خود من هم زمان اسم گذاري سايت در جلسات حضور داشتم. حتي برايش طرح مكتوب نوشتم. ولي انگار هم زمان شد با طرح دوستان ديگري كه زورشان هم براي اسم گذاري چسبيد. آن موقع هم حرفم اين بود كه از چسباندن بن مضارع يا فعل امر «نويس» به «ك» تصغير، چيز معنا داري در نمي آيد. هنوز هم سر حرفم هستم.  

2- تقريباً همه‌ي نامه‌ها و دعوت‌نامه‌هاي انجمن چند روز بعد از برگزاري آن مراسم به دستم رسيده. در همان طرحم براي سايت، نوشتم كه همه چيز بايد اينترنتي بشود و براي همين بهتر است اعضا يا علاقه‌مندان با مراجعه به سايت با عضويت در خبرنامه و ارسال ميل از برنامه‌ها خبردار بشوند. ولي مشكل اين جا بود- و البته هنوز هم هست- كه خيلي از اعضاي انجمن با پديده‌اي به اسم اينترنت و چيزي به اسم ايميل يا كلاً بيگانه‌اند يا خيلي مانوس نيستند و براي همين خودشان را خيلي موظف نمي‌دانند به چك كردن اخبار. گمان مي‌كنم دليل اصلي بي رونقي سايت هم همين باشد.

3-اين كه خبرنامه فسقلي انجمن براي خودش اسم و رسم پيدا كرده و سر و شكل به هم زده و آدم را مشتاق مي‌كند به نوشتن، از اين جا آب مي‌خورد كه هنوز با رسانه‌هاي مكتوب و چاپي خيلي بيشتر ارتباط برقرار مي‌كنيم تا رسانه‌هاي ديجيتالي و سايت‌ها. اين در ذات خودش بد نيست. ولي گذشته از مشكلاتي كه براي خود ما پيش مي‌آيد، اين سوال هم وجود دارد كه نويسنده‌اي كه قرار است براي بچه‌هاي خوره‌ي اينترنت اين دوره زمانه بنويسد، چطور مي‌تواند جوري بنويسد كه نظرش را هم جلب كند.

همين كه خيلي از يادداشت‌هاي حضرات شاعر و نويسنده‌اي كه براي گروه سني كودك و نوجوان مي‌نويسند و مي‌سرايند، در خبرنامه فسقل انجمن نثر خشك و عصا قورت داده‌اي دارد و پر است از كلمه‌هاي قلنبه و سلنبه، دل هر جنبنده‌اي را به حال بچه‌هايي كه مجبورند نوشته‌هاي آنها را بخوانند، كباب مي‌كند. واقعاً به نظر شما ساده نويسي و روان نويسي عامل مهمي براي جلب نظر بچه‌ها نيست؟ نمي‌دانم؛ شايد هم جايي مثل خبرنامه، بهترين جا باشد براي اين كه به همديگر يا نويسنده‌هايي كه براي آدم بزرگ‌ها مي‌نويسند، بفهمانيم ما هم مي توانيم مثلا اين جوري هم بنويسيم ها!

4- من خيلي نمي توانم بيايم انجمن. دليل خاصي ندارد جز همان ماجراي يك لقمه نان و آب باريكه و از اين حرف‌ها. چند روز قبل از شب يلدا هم، داشتم رد مي‌شدم، گفتم سر بزنم. ديدم آن جا را رنگ كرده‌اند و دو سه نفر دارند كف را مي سابند. گرچه مال باباي من نبود، ولي يك جورهايي به خودم گفتم چرا من نه؟ يادم افتاد به سال‌هاي نوجواني و شهرستان و كانون و جمع غير دولتي كه تويش همه كار مي‌كرديم. از نوشتن و اجرا گرفته تا فرغون كشي و دستمال كشي و . . .

راستش ديگر آن قدر گرفتاري هست كه حوصله‌ي اين جور كارها را ندارم. برايم هم خيلي جالب است كه اين آدم‌ها اين قدر براي كاري كه عايدي ندارد يا لااقل عايدي‌اش آني و زياد نيست، اين جور مايه مي‌گذارند. ولي حركت‌شان برايم محترم است. پس به همه شان احترام مي‌گذارم و سلام مي‌دهم و هركاري هم از دستم بربيايد انجام مي‌دهم.

نامه‌ي حسن جواهري عضو فعال انجمن و ساكن سمنان را ملاحظه مي‌فرماييد. ما هم موفقيت ايشان را تبريك مي‌گوييم.

حضور محترم هيئت مديره انجمن نويسندگان كودك و نوجوان ايران

درودي چو نور دل پارسايان

پوزشمندم  اگر در دهمين جشن تولد انجمن نتوانستم انجام وظيفه‌اي كرده باشم. اما خاطر جمع باشيد كه در پس كارهنري ديگري در استان بودم ولي دلم با شما بود. نخست اين‌كه اولين شماره نويسك را ديدم. به وجد آمدم كه چنين تصميم بجايي  گرفته شده. اين گزارش نامه، تاريخ انجمن است كه براي پانوشت‌ها مي‌توان از آن سود جست. اگر گزارشي هم از شهرستاني ها در آن بود كاملتر به نظر مي‌رسيد. نمي‌توان نويسندگان شهرستاني را ناديده گرفت چرا كه بازوي انجمن هستند. به هر تقدير برشما مبارك باد.

دو ديگر اينكه اگر بخواهم گزارش فعاليتي داده باشم بايد گفت كه واژه‌نامه دوجلدي گويش باستاني سمنان با سي‌دي صوتي، تصويري را به چاپ سپردم و جزء كتاب برتر فصل تابستان شناخته شد و در دانشگاه تهران طي مراسمي مورد تقدير قرار گرفت. كه بي شك مي توان جزء كارهاي انجمن هم باشد. چرا كه كار عضو كوچك شماست.

سه ديگر اين‌كه هنوز بر سر پيمانم كه شناخت‌نامه‌ي اعضاي انجمن را گردآوري كنم كه توضيح كاملش را در نامه قبلي دادم و اقدامي هم شد. ولي هنوز كسي مراجعه نكرده. شايد به كم و كيف آن ناآگاهند. به نظر من بايد به‌صورت دستورالعمل اقدام كرد تا اعضا مجاب شوند در اين حركت مهم شركت كنند و ديگر جاي گله‌اي نماند.

نفستان ماندگار و پشت مردي شما بجا باد

محمدحسن جواهري

بيست و چهارم دي 78

هرگز قصه نخواهم خواند

 جناب آقاي پورمحمد از نويسندگان پيشكسوت و اعضاي قديمي انجمن طي نامه‌اي دست‌اندركاران تهيه نويسك شماره 1 (خبرنامه 100) را مورد عنايت قرارداده‌اند. بخش‌هاي محبت‌آميز نامه را حذف كرده‌ايم. در عين حال براي اطلاع دوست و همكار ارجمند جناب آقاي پورمحمد و ساير همكاران، ضروري است افزوده شود كه كارهاي خارج از انجمن اعضا و نقد و بررسي و كارشناسي و پذيرش و يا رد آثار عضو ديگر هيچ ارتباطي به نهاد انجمن ندارد و متاسفانه انجمن در اين زمينه امكان و توان دخالت در چرخه‌ي كارشناسي نهادهاي خصوصي و يا دولتي را ندارد. تاكيد مي‌شود انجمن در زمينه‌ي نشر آثار اعضا نقشي ندارد.

 صدمين شماره‌ي خبرنامه‌ي انجمن نويسندگان كودك و نوجوان به همت جناب آقاي اقبال زاده . . . وعده اي ديگر از همكاران تلاشگر اين رسانه در آمد و اينجانب را بر آن داشت تا به سهم خودم خدمت سردبير و هيئت محترم تحريريه نويسك خسته نباشيد عرض كنم.

ضمن آن كه معني لغت نويسك را در فرهنگ لغت گشتم، نيافتم. به نظر نگارنده اگر نام مجله «نويسا» به معني نويسنده و يا «نويسايي» به معني نويسندگي بود شكيل تر بود. البته صلاح خويش خسروان دانند.

از اين مقوله كه بگذريم در صفحه 16 نويسك از قول آقاي شهرام اقبال‌زاده نقل شده: مي‌خواستم مطلبي با عنوان «شعار مدني با انديشه مدني يا رفتار مدني» بنويسم كه . . .

اين جمله را كه خواندم، خاطره اي در ذهنم زنده شد. با خودم گفتم؛ اگر آقاي اقبال‌زاده مطلبي تحت عنوان «رفتار مدني» مي‌نوشتند و در خبرنامه‌ها چاپ مي‌شد، شايد آن چند نفر از اعضا انجمن با اينجانب آن رفتار را نمي‌كردند كه مجبور شوم سه سال و چند ماه انجمن و اعضايش را ترك كنم.

ما كه مي‌خواستيم جهاني را مهربان كنيم،

خود نتوانستيم مهربان باشيم.

به نظر نگارنده دوستاني كه چرخ اجرايي انجمن را در دست دارند بايد رفتار و كردارشان سرمشق ديگر اعضا بوده و به گرفتن اجر معنوي كارشان از خداوند منان باور و يقين داشته باشند.

سال‌هاي سال قبل، گمانم سال 1371 بود كه با عده‌اي از دوستان در كتابخانه پارك شهر جمع مي‌شديم و درباره‌ي ساختار و اساسنامه تشكل نويسندگان كودك و نوجوان تبادل نظر مي‌كرديم.

آن سال ها جوان بودم و انجمن نويسندگان كودك‌ و نوجوان را مثل تنديسي زيبا در برابر چشمانم آراسته بودم. هر روز صبح به تنديس نگاه مي‌كردم. روي تنديس نوشته بود: جامعه‌ي ما، فرهنگ ما، مردم ما و تربيت و هرآنچه سازنده‌ي فردايي روشن براي ماست بايد به دور از خط‌كشي‌هاي سياسي و تنگ نظري‌هاي گروهي و خبري باشد. انجمن نويسندگان كودك و نوجوان و ديگر تشكل‌هاي نويسندگي شكل گرفتند اما آمال و آرزوهايم تحقق نيافت. تنديسم مثل شمع سوخت و آرزوهايم برباد رفت.

در زلف تو بند بود داد دل ما

دربند كمند بود داد دل ما

اي داد به داد دل ما كس نرسيد

از بس كه بلند بود داد دل ما (1)

بيش از اين وقت سر دبير محترم و هيئت تحريريه توانمند را نمي‌گيرم و به گفتن خاطره‌ي آن روز هرچند كوتاه بسنده مي‌نمايم: سه سال و چند ماه قبل بود كه دوستي گفت: انتشارات(. . .) صبح‌هاي پنج‌شنبه هر هفته جلسه قصه‌خواني دارد، هركس قصه‌اش در جلسه قبول شود. ناشر قصه‌اش را كتاب مي‌كند، ضرر ندارد، توهم بيا.

من هم صبح پنج‌شنبه لباس پوشيدم و راهي آن انتشارات شدم.

سر ساعت 9 صبح خودم را به اتاق قصه‌خواني رساندم، چند نفر ديگر از بچه‌هاي انجمن خانم و آقا، جوان و ميانسال دور ميز نشسته بودند. بعد از دو هفته نوبت قصه خواني من شد، چهار خط از قصه را خواندم يكي از بچه‌هاي انجمن كه گويا كارشناس است در گوش دبير جلسه آهسته حرفي زد. ضربان قلبم تند شد. حدس زدم آن همكار با درگوشي حرف زدنش سفارشم را كرد؛ مي‌خواستم ديگر ادامه ندهم. ولي هر جور بود قصه‌ام را خواندم و منتظر نشستم. نگاه ها با هم تلاقي كرد و بر خلاف جلسه هاي ديگر قصه‌خواني هيچ‌كس حرفي نمي‌زد. دبير جلسه از هر كس مي‌پرسيد: نظر شما در مورد قصه‌ي پورمحمد چيه؟ مي‌گفت: من نظري در مورد قصه‌ي ايشان ندارم.

آخر سر، خانمي كه در سفر جشنواره‌ي كرمان با هم آشنا شديم، چوب برداشت و قصه را سركوب كرد.

دبير جلسه طبق معمول در آخر هر جلسه قصه نظرش را مي گويد، كوتاه و مختصر نظرش را گفت.

من حواسم به رفتن بود. بلند شدم و دفتر و دستكم را برداشتم هيچ‌كس حرفي نزد. حتي همان دوستي كه مرا به آنجا كشانده بود. وقتي از اتاق بيرون آمدم با خودم گفتم: حكايت من حكايت آن مرد روستايي است كه به همكارش گفت: يحيي من دارم مي روم شهر، مواظب باش كسي خرمنم را آتش نزند.

يحيي گفت: خوب شد يادم انداختي.

 از در انتشارات بيرون آمدم. خيس عرق بودم. انگار گناه بزرگي مرتكب شده بودم. به هر سمت پياده‌رو كه مي‌رفتم برايم فرقي نمي‌كرد، مي‌خواستم ساعت‌ها راه بروم و فكر كنم. خودم راملامت مي‌كردم كه چرا به آن جلسه رفتم.

محمدضا پورمحمد

   (1) شعر، از زنده ياد قيصر امين پور

دوستانی که تازه به انجمن پیوسته‌اند!

 سلام!

در فاصله‌ی انتشار صدمین شماره‌ی نویسک تا این شماره، 11 نفر از نویسندگان و مترجمان صاحب‌نام و پرکار یا جوان به انجمن پیوسته‌اند. ضمن عرض تبریک ورود این دوستان به جمع اعضای انجمن، به‌طور مختصر با آنان(طبق حروف الفبا) آشنا می‌شویم.

آزاده آشیان: شش مجموعه شعر با نام‌های "کودکانه"، "حسنی و ببعی گل سر به هوا"، "ماجراهای حسنی"، "حشرات بامزه"، "پیک نشاط" و "آموزش صرفه‌جویی" و دو کتاب ترجمه به نام "ماجرای گرگ گرسنه و سگ چاق و چله" و "ماجرای موش موشک و آقا شیره" از آثار این شاعر و مترجم به شمار می‌آید که در سال‌های 1378 تا 1386 انتشارات لاک‌پشت، دلفین، فرشاد و پگاه به بازار نشر عرضه کرده‌اند.

علی باباجانی: از این نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار ساکن قم، دو مجموعه شعر با نام‌های "بهار کی می‌آید؟" منادی تربیت و "آمدی در شهر ما گل کاشی"‌ بوستان کتاب قم، کتاب داستان "آدم برفی چشم تیله‌ای" شباویز، چهار جلد قصه‌ي طنز کودک با نام "قصه‌های شیرین کلاغک" به‌نشر، سفرنامه‌ی "آنجا که دلم جا ماند" قو در سال‌های 1383 و 1385 وارد بازار نشر شده است. علاوه بر  این آثار وی در نشریات انتظار‌نوجوان، بادبان، باران، بچه‌های کیش، پوپک، پیشگامان، دوچرخه، دوست، رشد کودک، سروش نوجوان، سلام‌بچه‌ها، سنجاقک و سیب چاپ شده است.

مینا پورشعبانی: مترجمی است که علاوه بر دو کتاب "جوجه کوچولو، تی تاپ، تی تاپ" از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و "لئون آفتاب پرست" از انتشارات مدرسه، از سال 1382 تا امسال، آثارخود را در نشریه‌هايی  همچون باران، پوپک، دوچرخه و سه‌چرخه، سروش کودکان، سلام‌بچه‌ها، سنجاقک، گنبدکبود و ملیکا منتشر کرده است.

اعظم تبرایی: در سال‌های 1376 تا 1387، دو ناشر( انتشارات مدرسه برهان و نوای مدرسه) 10 کتاب داستان مذهبی یا تربیتی، آموزشی از نوشته‌های این نویسنده منتشر کرده‌اند. "نماز پروانه" و "آرزوی پرده حصیری"  نخستین کتاب‌ها و "خطر در زلزله" و "در فصل پاییز" تازه‌ترین کتاب‌های نام برده شده در فهرست آثار ارائه شده به انجمن به‌شمار می‌آیند. هم‌چنین در دهه‌ی 70 تعدادی از آثار وی در هفته‌نامه آفتابگردان، ماهنامه رشد دانش‌آموز و هفته‌نامه گنبد کبود- کبوتر به چاپ رسیده است.

سمیه حسینی: یک رمان نوجوان به نام "فرزند آسمان" و سه مجموعه شعر کودکان "شادی و آرزوی مدرسه"، "شادی در جشن تولد" و "شادی و باغ وحش جادویی" آثاری است که در سال‌های 1385 و 1387 انتشارات نوآوران از این نویسنده- شاعر جوان منتشر کرده است.

محمدرفیع ضیایی: چاپ اول دو جلد مجموعه داستان طنز "آدم اینجوری" و کتاب طنز "قصه‌های عجیب و غریب" را انتشارات چرخ و فلک در سال‌های 1382 و 1383 از او منتشر کرده است. آثار طنز ادبی و مطبوعاتی متعددی از این نویسنده و كاريكاتوريست 60 ساله، در طول سال‌ها با نام خود وی و یا با نام‌های مستعار متعدد، در نشریات گوناگون به چاپ رسیده است که از جمله می‌توان در سال‌های اخیر به آثارمنتشر شده با نام واقعی وی در هفته‌نامه دوچرخه و ماهنامه رشد جوان اشاره کرد.

داود شهرابی فراهانی: از سال 1381 تا 1385 انتشارات نوای مدرسه، هشت كتاب از این نویسنده منتشر كرده است. "در عید و عیددیدنی، پسر گلم"، "در تابستان، پسر گلم"، "ساعت" و "اعداد فارسی و انگلیسی" از مجموعه‌ی دوست دارم بدانم، آموزش زبان فارسی"، "آموزش زبان انگلیسی"، نام داستان‌های‌ تربیتی، آموزشی شهرابی فراهانی است.

فرزاد فربد: احتمالاً بیشتر نوجوانان کتاب‌خوان و نویسنده‌های پی‌گیر کتاب‌های تازه‌ و جذاب جهان با "هنک سگ گاوچران" آشنا هستند. مجموعه 17 جلدی هنک را فرزاد فربد ترجمه و انتشارات پنجره منتشر کرده است. "هابیت" اثر معروف "جی.آر.آر. تالکین"، "پل شکسته"، "گودال‌ها" و مجموعه پنج جلدی "نیروی اهریمنی‌اش" از دیگر ترجمه‌های این مترجم پرکار متولد 1347 است. ناشر این کتاب‌ها هم، پنجره است. 

سیامک گلشیری: از آثار این نویسنده، مترجم و پژوهشگر40 ساله، می‌توان به تلخیص و تحلیل "سمک عیار"- کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تألیف رمان "تهران کوچه اشباح"- افق و ترجمه‌ی "قصه دیگچه و ملاقه" و "قصه‌ي بره سرخ وشاهزاده‌ي غمگین"- هر دو کانون پرورش فکری و "زیباترین افسانه‌های جهان"- ثالث، "افسانه‌های بهار" و"افسانه‌های تابستان"- هر دو قصیده‌سرا اشاره کرد.

منوچهر نعیمی قمی: این عضو جدید انجمن را، به‌خاطر حضور چندین ساله‌اش در دبیرخانه‌ی‌ انجمن،اغلب اعضا به چهره می‌شناسند. آثار او از سال 1382 تا 1387 در نشریه‌های باران، تابستانه، دوچرخه، شاپرك و همشهری محله به چاپ رسیده است. چندی ‌پیش نیز انتشارات رامین، كتاب داستان "گاوی كه الاغ شد" را از وی منتشر كرد.

تابلو

اخبار اعضاي انجمن

پروين علي پور؛ داستان كودك «مادرجون لولو خورخوره»، رمان نوجوان «آرزوهاي كوچك» و داستان خردسال «آقا اجازه»، عناوين چند كتاب نوشته و ترجمه‌ي پروين علي‌پور است كه به زودي منتشر مي‌شود.

«آرزوهاي كوچك» هم عنوان رماني از كارن هس براي مخاطبان نوجوان است كه با ترجمه‌ي پروين علي‌پور منتشر و روانه بازار كتاب مي‌شود.

علي‌پور، گفت: تم اصلي اين رمان مفهوم اتحاد و همبستگي است كه در قالب داستاني عاطفي مخاطبان نوجوان را با نقش تعيين‌كننده گذشت و اتحاد آشنا مي‌كند.

همچنين «آقا اجازه» عنوان داستاني براي مخاطبان خردسال است كه علي‌پور كار نگارش آن را به تازگي به پايان برده است. قرار است انتشارات منادي تربيت پس از اخذ مجوز چاپ از سوي وزارت ارشاد اين كتاب‌ها را منتشر و عرضه بازار كتاب كند.

منيژه پدرامي از نگارش «افسانه‌ي‌چاه» براساس اسطوره‌ها و فرهنگ ايراني با عناصر قصه‌هاي عاميانه خبر داد. اين اثر كه بناست برا‌ي نوجوانان تاليف شود، هم‌اكنون مراحل تحقيق و پژوهش خود را پشت سر مي‌گذارد.  اين نويسنده اخيرا مجموعه كليپ‌هاي كودكانه‌اي با موضوعات اجتماعي و با عنوان «گل‌هاي بدون كلام» را تاليف كرده است و در صدد است با كارگرداني حريري آن را در اختيار اداره‌ي پويانمايي صبا قرار دهد. «چهار فصل» عنوان ديگر برنامه‌اي است كه فيلمنامه آن توسط اين نويسنده در دست نگارش است.

بابك نيك‌طلب؛ در حال حاضر دو مجموعه شعر «عروس آسمان» و «تا خيابان خوشبخت» را در دست انتشاردارد. تا خيابان خوشبخت مجموعه شعري است كه براي نوجوانان سروده شده است و توسط كانون پرورش فكري نوجوانان منتشر خواهد شد. اين مجموعه داراي 13 شعر در قالب‌هاي مختلف ادبي مثل غزل، مثنوي، نيمايي و چارپاره است. نيك‌طلب درباره مجموعه شعر عروس آسمان توضيح داد: تخصص من فعاليت در زمينه ادبيات نوجوانان است و مجموعه عروس آسمان در حقيقت اولين اثر من در حوزه‌ي شعر خردسالان محسوب مي‌شود. وي در پايان اضافه كرد: عروس آسمان حاوي 10 شعر براي خردسالان است كه توسط نشر مدرسه منتشر خواهد شد.

مژگان شیخی؛ كه  برگزیده حوزه داستان (شاخه کودک) کتاب سال جمهوری اسلامی است خبر داد دو مجموعه 25 قصه‌ای از کتاب «365 قصه برای شب‌های سال» به زبان ترکی ترجمه شده است.

وی با بیان اینکه ناشر ترک، حق التالیف (کپی رایت) کتاب مذکور را به وی پرداخت کرده است، افزود: کار ترجمه بخشی از این کتاب (25 قصه) به پایان رسیده و توسط انتشارات تیماس این کشور منتشر و روانه بازار شده است.

شیخی همچنین از تبدیل بعضی قصه‌های این کتاب به انیمیشن (پویانمایی) خبر داد و گفت: مرکز انیمیشن همدان برخی قصه‌های کتاب "365 قصه برای شبهای سال" را به صورت پویانمایی درآورده و قرار است به زودی پخش شود. همچنین برنامه کودک شبکه دوم سیما قرار است قصه‌های این کتاب را در برنامه‌ای شبانه با عنوان "شب به خیر بچه‌ها" پخش کند.

مهين منتظري؛ از نگارش فيلمنامه 26 قسمتي «قصه‌هاي باغ پروين» به كارگرداني فريبا توكلي براي اداره پويانمايي صبا خبر داد. او گفت: «قصه‌هاي باغ پروين» اقتباسي آزاد از ديوان پروين اعتصامي است. اين نويسنده اخيراً كتاب "تانتارزو" را كه داستاني اسطوره‌يي است ويژه نوجوانان نوشته و آن را جهت چاپ در اختيار انتشارات شباويز قرار داده است .

منتظري اين روزها در انتظار چاپ مجموعه كتاب اش با عنوان "نوشي" است . اين مجموعه هشت جلدي با قلم اين نويسنده ويژه كودكان گروه سني "الف" و" ب" نوشته شده و با تصويرگري علي ذوالفقاري و با همت انتشارات آواي سورنا راهي بازار خواهد شد . «تاق 213» و «آواز تنهايي» از ديگر نوشته هاي اين نويسنده است كه به زودي راهي بازار مي‌شود .

 در نامه‌ای به رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی اعلام شد

آمادگی انجمن برای همکاری با فرهنگستان

انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در نامه‌ای خطاب به دکتر حداد عادل، آمادگی خود را برای همکاری با فرهنگستان زبان و ادب فارسی در بررسی، ارزیابی و پیوند ادبیات بزرگسال و ادبیات کودک و نوجوان اعلام کرد. متن نامه انجمن به این شرح است:

جناب آقاي دكتر غلامعلي حداد عادل

رييس محترم فرهنگستان زبان و ادب فارسي

با سلام و احترام

     همان‌گونه كه استحضار داريد تحولات تندپوي فرهنگي و ادبي موجب تغييرات پرشتابي در زبان نسل جوان شده است، دعوت هوشمندانه از همكاران ارجمند جناب آقاي هوشنگ مرادي‌كرماني و زنده ياد دكتر قيصر امين‌پور، نشان از آگاهي به اين موضوع است كه موجب خرسندي اهالي ادبيات كودك گرديد. بديهي است فقدان قيصر و نبود كارگروه تخصصي ادبيات كودك و نوجوان، با وجود حضور مثبت جناب آقاي مرادي‌كرماني، خلايي جدي در اين حوزه به شمار مي‌رود.

     حضور مستمر گروه كارشناسان و پژوهشگران انجمن نويسندگان كودك و نوجوان مي‌تواند در بررسي، ارزيابي و پيوند بين ادبيات بزرگسال، ادبيات كودك و روند اجتماعي و فرهنگي اين تحولات شتابان سودمند و ثمربخش باشد.

     دوستان هيئت مديره انجمن در جلسه مورخ 25/11/87 ضمن ابلاغ سلام و تشكر اعضاي انجمن از اقدامات فرهنگستان، آمادگي انجمن را براي همكاري در اين زمينه به تصويب رساندند. متشكر مي‌شويم دستور فرماييد كه اين مهم به نحو مقتضي پيگيري شود.

     پيشاپيش از توجه جنابعالي سپاسگزاريم

انتقال گلایه‌ی متقاضیان مدرک معادل هنری

درخواست توضیح مناسب

برخی از نویسندگان متقاضی دریافت مدرک معادل هنری، از عدم ارائه‌ی پاسخ و توضیح مناسب یا ذکر دلایل رد تقاضای خود، گلایه دارند. این افراد گلایه‌ها و انتقاد خود را از هیأت بررسی مدارک متقاضیان مدرک معادل، به انجمن منعکس کردند و خواستار پی‌گیری موضوع از طریق انجمن شدند. به دنبال طرح این انتقادها، انجمن موضوع را در نامه‌ای خطاب به دکتر محسن پرویز، معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح کرد و خواستار رسیدگی به این موضوع و رفع ابهام‌ها به‌منظور جلوگیری از بروز سوءتعبیرهای احتمالی شد. متن نامه‌ی انجمن را می‌خوانید:

جناب آقاي دكتر محسن پرويز

معاونت محترم فرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي

با سلام 

     پيرو طرح اعطاي مدرك معادل هنري به نويسندگان كه با پيشنهاد و پيگيري جمعي از نويسندگان و مساعدت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي صورت اجرايي به خود گرفته است، اين انتظار وجود دارد كه در يك روند قانونمند به درخواست دوستان متقاضي پاسخ متناسب داده شود كه خوشبختانه در بسياري از موارد چنين بوده است.

     با اين حال در چند مورد برخي از اعضاي انجمن گلايه دارند كه تقاضايشان بدون ارايه توضيح رد شده است.

    بديهي است هيئت بررسي كننده، دلايل قانع كننده‌اي براي خود دارد، اما به دليل عدم انعكاس اين دلايل به متقاضيان به يك نوع سوء تعبير دامن زده مي‌شود. در عين حال اين احتمال وجود دارد كه در صورت ارايه دلايل مخالف متقاضيان نامبرده در صدد تكميل مدارك خود برآيند و در نهايت مشكل حل شود.

     پيشاپيش از همكاري صميمانه شما سپاسگزاريم

آخرين حرف سال

در حرف اول، گفته بودم، نه هيچ حرفي، حرف اول است و نه حرف آخر! در آخرين لحظات يادم آمد كه:

1- انجمن در نظر دارد، كتابخانه‌ي تخصصي ادبيات كودك و نوجوان را داير كند، از اين رو از همه همكاران انتظار داريم كه در صورت امكان منابع تاريخي، روزنامه‌ها، مجله‌هاي قديمي و كمياب، منابع نظري (اعم از فارسي يا انگليسي، چه چاپ اصلي و چه كپي صحافي شده و . . .) را در صورت تمايل در اختيار انجمن بگذارند و در اين مهم ياريمان كنند.

2- براي سايت انجمن، نياز به نيرو داريم، از پياده كردن نوار و تايپ مطالب گرفته تا طراحي و كارفني و تهيه مطالب متنوع.

3- براي اطلاع رساني و ارسال پيامك نيازمند گوشي همراه خوب هستيم، در صورت تمايل دوستاني كه گوشي خوب اضافي دارند، سپاسگزار مي‌شويم كه آن را در اختيار انجمن قرار دهند.

4 - حق عضويت فراموش نشود كه در آستانه‌ي انتخابات مجمع هستيم.

5- ياد آوري اين نكته هم بد نيست، ما چيزي «افلاطوني» به نام «انجمن» نداريم، همه ما با هم «انجمنيم» همان طور كه دوست داريم «انجمن» خيلي از كارها را برايمان انجام بدهد، خود ما هم «خيلي كارها»‌ مي‌توانيم براي انجمن انجام دهيم.

6- برخي از دوستان انتظار دارند در زمينه «انتشار آثارشان» انجمن ياريشان كند، بدنيست ياد آوري كنم، آثار اعضاي هيئت مديره هم با همان مراحل و مشكلاتي كه براي دوستان ديگر وجود دارد، رو در روست، با اين تفاوت كه برخي از اعضا آن قدر درگير كارهاي اجرايي و عملي هستند كه مهم‌ترين اثرشان، همان خرده كاري‌هاي انجمن است كه چندان هم به چشم نمي‌آيد.

7- از مسئولان كميته‌ها و كارگروه‌ها (و همه اعضاي آن‌ها) انتظار داريم، گزارش خلاصه‌اي از هر جلسه را براي سايت و خبرنامه تهيه كنند، اگر توانش بود «انجمن» اين كار را هم مي‌كرد، اما شرمنده‌ايم!

8- ضعف و قوت‌هاي انجمن، برآيند ضعف و قوت‌هاي كل اعضاي آن است، اگر بخواهيم به زبان جامعه شناسي صحبت كنيم، ساختار تاريخي و اجتماعي و فرهنگي ما، ساختار انجمن را مي‌سازد و انجمن بازتاب ساختار فرهنگي و تاريخي ماست و اگر اغراق نباشد، تازه بخش پيشرو و اهل فكر و فرهنگ آن! «تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل!»

يادمان باشد جلسه كارگروه‌ها بسيار سودمند و پربارند، هر بار كه فرصت كرده‌ام و شركت كرده‌ام بهره برده‌ام و آموخته‌ام!

رسيد مژده كه ايام غم نخواهد ماند!

سال نو برهمه فرخنده!

سردبير

 

اعضاي گرامي

1- لطفاً براي خبرنامه مطلب و يادداشت و خبر بفرستيد

2- براي سايت بيوگرافي و عكس خود را بفرستيد